Leuchars Castle

  • Status: - * - Własność prywatna
  • Typ: Gródek stożkowaty (Motte and bailey castle), Wieża mieszkalno - obronna (Tower house)
  • Data: od XII wieku
  • Położenie: około 0.8 kilometra (0.5 mili) na północ od Leuchars. Fife
  • Numer według map "Ordance Survey": NO 348178
  • Inne nazwy: Castle Knowe
Moja lokalizacja
Znajdź drogę

 

 

 

 

Owalny kopiec o wymiarach 80 metrów (w linii północ – południe) na 50 metrów (wschód – zachód) jest dzisiaj jedyną pozostałością po XII-wiecznym zamku Leuchars. Jeszcze w roku 1956, przed jego znaczną redukcją podczas prac polowych, wymiary te wynosiły odpowiednio 100 na 70 metrów, przy wysokości około 8 metrów.
Baronia Leuchars została utworzona przez króla Williama I Lwa (William I Lion, ur. ok. 1143 – zm. 1214). Wydaje się, że już wtedy musiało istnieć w tym miejscu jakieś drewniano – ziemne założenie. Na przełomie lat 1156 i 1178 stanowiło ono siedzibę lokalnego lorda – Nessa, syna Williama (zm. 1178/1183). Po ślubie jego córki Orabile (ok. 1134 – 1203) z Robertem de Quincy, Lordem Buckley (ok. 1140 – 1200) Leuchars przeszedł na własność rodu Quincy. Oni też, z pewnością już przed rokiem 1264, w miejscu wspomnianej warowni wybudowali kamienny zamek.
Podczas I-szej Wojny o Szkocką Niepodległość (1296 – 1328), w roku 1327 został on zajęty przez angielskie wojska dowodzone przez Gilberta Marshala, 4-ego hrabiego Pembroke (1194 – 1241). Następnie, w roku 1336 Leuchars z wydatną pomocą Anglików ufortyfikował pretendent do tronu Szkocji – Edwarda Balliola (ok. 1283 – 1367, Edward był synem króla Johna Balliola (ok. 1249 – 1314)). Jednak już następnego roku (1337) warownia ta została zdobyta i kompletnie zniszczona przez Szkotów, którym przewodził sir Andrew Murray (1298 – 1338).
W XV wieku Leuchars przeszedł na własność rodziny Wemyss. W miejscu dawnego zamku wybudowali oni wówczas masywną wieżę mieszkalno – obronną. Ta, podobnie została kompletnie zburzona na początku XVIII wieku.
W odległości około 180 metrów na zachód od kopca zachował się za to ciekawy XVII-wieczny gołębnik. Nad jego wejściem został umieszczony panel z datą 1661, bez wątpienia odnoszącą się do momentu jego budowy.
W roku 1923 podczas prac archeologicznych prowadzonych pod kierunkiem miejscowego doktora J.B. Mears’a, nieco na południe od kopca udało się odnaleźć brązową płytkę przedstawiającą postacie noszące stroje typowe dla XII – XIII wieku. Obecnie jest ona wystawiona w Szkockim Muzeum Narodowym w Edynburgu.

 

 

4 komentarzy:
  1. Nopasaran
    Nopasaran says:

    Czasami trzeba się jednak z podobnymi obiektami streszczać. Przykładem choćby Cockburnspath Castle. Rok czasu wystarczył, a jednej ze ścian już kompletnie nie ma 🙁

    Odpowiedz
  2. Nopasaran
    Nopasaran says:

    Faktycznie, dość niezwykła budowla. Tyle, że złapał mnie wówczas straszliwy „leń” i zupełnie nie chciało mi się do niego podejść. Tak człapać przez te błoto… może w zimę tam wrócę, gdy ziemia będzie zmarznięta.

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *