Inverugie Motte

  • Status: - * - Ruiny
  • Typ: Gródek stożkowaty (Motte and bailey)
  • Data: od XII wieku
  • Położenie: około 500 metrów (0.3 mili) na północ od Inverugie. Aberdeen & Moray
  • Numer według map "Ordance Survey": NK 102486
  • Inne nazwy: Castlehill of Inverugie, Hangmans Hill, Old Inverugie, Hallmoss
Moja lokalizacja
Znajdź drogę

 

 

 

Zamek Inverugie, typowy gródek stożkowaty został wybudowany na na samym szczycie wysokiego pagórka, położonego na północnym brzegu rzeki Ugie.
Jedyną jego pozostałością jest dzisiaj ziemny kopiec o średnicy około 31 metrów i wysokości dochodzącej do około 3 metrów. Jego szczyt, o średnicy około 14 metrów, nieznacznie wznosi się ku swojemu północno – zachodniemu krańcowi.
Niewielkie zagłębienie na południowy – zachód od kopca może być także pozostałością oryginalnej fosy.
Niestety miejsce to zostało dość mocno zniszczone podczas prac polowych.

 

 

 

 

Wyraz „Inver” oznaczający „obok, w pobliżu” zazwyczaj odnosi się do pobliskiej rzeki. W tym przypadku nazwa Inverugie oznacza zatem “w pobliżu/obok rzeki Ugie”.
Budowniczym tej drewniano – ziemnej, otoczonej z pewnością palisadą warowni był najprawdopodobniej żyjący na przełomie XII i XIII wieku normański szlachcic Ralphus Nanus (Ralph le Nain). Od XIII wieku posiadłość Inverugie, wchodząca w skład baronii Torthorston należała już do rodziny Cheynes. W roku 1350 po śmierci sir Reginalda Cheyne (ur. ok. 1270 – zm. 1350) rodzinne posiadłości Cheyne’ów zostały podzielone pomiędzy jego dwie córki Mariotę (ok. 1334 – 1420) i Mary. W roku 1354 Mariota Cheyne poślubiła John’a Keitha, drugiego syna sir Edwarda de Keith, Marishala of Scotland (1280 – 1346). Tym samym posiadłość Inverugie przeszła w ręce rodu Keith. Najprawdopodobniej wówczas też zamek Inverugie został ostatecznie opuszczony. W następnych latach Keith’owie w pobliżu wybudowali dwa kolejne, już kamienne zamki: Ravenscraig oraz nowy zamek Inverugie.
Pagórek na którym wybudowany został stary zamek Inverugie, w późniejszych latach mógł być także wykorzystywany jako miejsce straceń. Potwierdzeniem tej teorii ma być jego alternatywna nazwa: „Hangmans Hill”, czyli „wzgórze wisielców”.

 

 

0 komentarzy:

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *